TTIP: economisch smeermiddel of dikke middelvinger?

Terwijl de kranten gevuld zijn met de terreur in Europa, vluchtelingen nog steeds massaal op gammele bootjes de zee op gaan en duizenden mensen in de rij staan voor de Arena om hun liefde voor Cruijff te tonen, is de Europese politiek op de achtergrond nog altijd druk met de VS aan het onderhandelen over wat naar horen zeggen een revolutionair handelsverdrag zou moeten worden: het Transatlantic Trade & Investment Partnership. De vraag is echter: is het TTIP daadwerkelijk een economisch smeermiddel of louter een politiek statement?

Op de site van de Rijksoverheid staat dat internationale handel zorgt voor economische groei. Dit staat op de pagina met de argumentatie waarom een handelsverdrag tussen beide grootmachten wenselijk zou zijn. Nu is echter de vraag of dit vrijhandelsverdrag ook daadwerkelijk voor een significante economische groei zou zorgen. In verschillende onderzoeken wordt gesproken van een economische groei van maximaal zo’n 0,5% voor Nederland. Let wel, dit is het percentage in het meest gunstige geval mits het verdrag veelomvattend is. Andere onderzoeken schatten dat de economische groei slechts met ongeveer 0,05% toe zal nemen. Hier kunnen we, op de korte termijn, de kosten van het verdrag en haar gevolgen dan nog vanaf trekken. Het is geen hogere wiskunde om in te zien dat dit geen zodanige cijfers zijn dat onze economie ineens door het dak gaat schieten van vruchtbaarheid.

Uiteraard brengt een dergelijk handelsverdrag ook andere voordelen met zich mee, maar waar de nadruk op economische belangen ligt, is maar de vraag of dit, gezien de geschatte percentages, de zwaarstwegende reden is. Er is nog een andere reden te bedenken voor de wilskracht die beiden partijen tonen om dit verdrag tot stand te brengen. China zit de EU en de VS op de hielen en ook oom Poetin staat om de hoek te hijgen. Dit verdrag zou politiek gezien een dikke middelvinger naar beide partijen zijn. ‘Kijk ons eens: wij als Westerse machtsblokken kunnen een alliantie sluiten en jullie mogen je handtekening niet onder ons papiertje zetten.’ Misschien zijn de economische belangen, bewust of onbewust, niet de belangrijkste drijfveer, maar het politieke statement des te meer.

Op de vraag of het TTIP daadwerkelijk bedoeld is als economisch smeermiddel of dat het een symbolische middelvinger naar een aantal andere grootmachten is, blijft het antwoord er één waar zekerheden voorlopig waarschijnlijk plaats zullen blijven moeten maken voor speculaties. Beide onderhandelingspartijen zijn zo gesloten als een oester en maar af en toe wordt de schelp op een kiertje gezet om alleen de broodnodige informatie te laten ontsnappen. Wat mij betreft mag de parel in de oester wel tevoorschijn komen. Ook als het een politiek machtsspelletje is, waarom zou dat niet legitiem zijn? De VS en EU kunnen samen een grotere vuist maken tegen opkomende machtsblokken dan alleen en waarom zou dat fout zijn? Hoe dan ook, met Trump die steeds dichter op een mogelijk presidentschap afstevent, zullen de onderhandelaars vaart moeten maken willen ze het TTIP nog een kans van slagen geven. Donald steekt nog liever een middelvinger naar de Europeanen op dan dat hij twee middelvingers naar oom Poetin op kan steken.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *