De JOVD-er

Thomas is lid van verdienste bij de afdeling Rijnmond, in 2012 schreef hij dit artikel over verschillende typetjes binnen de vereniging. Op het Lustrumcongres merkte hij dat veel van deze typetjes vandaag nog net zo veel voor komen als toen, daarom nu een heruitgave met een aantal nieuwe archetypen.

“Onderstaande artikel van mijn hand is al eens in 2012 in Driemaster uitgebracht. Dit is een heruitgave met daarbij 5 gloednieuwe archetypen. Misschien kan je jezelf erin herkennen, of misschien wel liever niet”

Bestaat er wel zoiets als “de JOVD-er”. Er zijn zoveel verschillende mensen die lid zijn van de JOVD en in tegenstelling tot onze linkse tegenhangers kan je bij de JOVD juist niet spreken van eenheidsworst! De JOVD doet zijn naam eer aan door te staan voor een echt liberale Politieke Jongerenorganisatie met veel verschillende individuen. Ik wil een poging doen om een aantal van de meest interessante archetypen van de JOVD te belichten.

 

De Klassiek-liberaal

De Klassiek-liberaal is de persoon die vasthoudt aan de negatieve vrijheden, hij/zij wil “vrij zijn van”. En dan met name vrij zijn van de overheid. Je merkt hem op doordat hij zich niet veel aantrekt van het politiek correcte protocol en vaak outside of the box denkt. Niet willen vasthouden aan de vaste denkpatronen waar veel mensen mee rondlopen. Zijn uiteindelijke doel, een vrije samenleving met een minimalistische overheid die zich slechts richt op de vrijheid van de burger en zijn eigendommen. Hij krijgt vaak de stempel “koud”, ondanks dat de werkelijkheid zijn denkbeelden telkens onderschrijft. Hij gelooft erin dat mensen zelf sociale wezens zijn en daarmee een verantwoordelijkheid voelen om anderen te helpen. Maar hij gelooft niet dat de overheid hier een rol zou moeten spelen. De groep is zwaar ondervertegenwoordigd binnen de JOVD, al zijn er de laatste jaren wel steeds meer mensen die zich onder de groep beginnen te scharen. Nadat iemand Klassiek-liberaal is, wordt hij vaak niet meer linksig of rechtsig. Als eenmaal het licht is gezien, is het moeilijk hiervoor de ogen voor te sluiten. Het is alsof je de “rode pil” neemt, wakker worden, er gaat een wereld voor je open. Vaak komen ze niet ver in de politiek en realiseren dat ze maar beter gewoon wat van hun leven kunnen maken. Gevestigde partijen zien klassiek-liberalen vaak als naïef, idioot en utopisten en met reden natuurlijk: alle gevestigde partijen hebben hun eigen clubjes die ze moeten onderhouden, de betekenis van politiek zou geminimaliseerd worden met een klassiek-liberaal aan het roer, dat moeten we natuurlijk niet hebben.

 

De Feestganger

Deze JOVD-er houdt wel van een feestje, hij komt graag naar activiteiten van de afdeling, maar zeker ook naar zijn 6-maandelijkse grote feesten, de congressen. Geen problemen om de biertap te vinden en kan ook lekker snel bestellen. Afterparty heeft hij nog nooit van gehoord, dat is toch gewoon standaard onderdeel van het programma? Hij, of zij zal een van de laatsten zijn die rond 7 uur ’s ochtends nog op de vlucht is voor de nazi’s van het hoofdbestuur. Vluchtend van kamer naar kamer is hij op zijn best. Politiek? Nou vooruit, af en toe ook even meedoen en proberen om wat bij te dragen aan een inhoudelijke discussie, maar niet te lang hoor!! Wat was de JOVD zonder deze gezellige JOVD-er.

 

De Windmolen liberaal

Soms wordt de windmolen-liberaal wel eens door elkaar gehaald met de Wegkwijt of de Ondergrondse, maar dit is zeker niet altijd juist. De windmolenliberaal vindt het goed om liberaal te zijn, maar is onder de invloed van collectivistische propaganda van Al Gore en anderen. Hij of zij heeft zich de taak toegeëigend om de mensheid te redden, de ijskappen smelten, de wereld loopt onder, er moet iets gebeuren. Het beste zou zijn als de helft van de mensheid in een keer zou verdwijnen, waarom zien die anderen dat toch niet? Hij wordt regelmatig overvallen door hoofdpijn, hij weet ook wel dat het niet te rijmen is met zijn liberale geweten. Hij weet het, windmolens zijn niet rendabel, maar misschien als over de hele wereld die dingen worden gebouwd, dan zou door economies of scale het uiteindelijk wel rendabel worden. Weet je? Ik gebruik gewoon lekker het argument van de afhankelijkheid van energiebronnen, dan word ik ook niet zo uitgejouwd.

 

De Sociaal-liberaal

Het sociaal-liberalisme is de grootste stroming binnen de JOVD. Eigenlijk is de term een contradictio in terminis, want het is eigenlijk in strijd met elkaar. Dit blijkt dan ook vaak uit de argumentatie die de sociaal-liberalen gebruiken. Sociaal in socialisme, slaat niet op sociaal, maar op socialiseren of collectiviseren. Dat “sociaal” iets is dat vanuit de mens zelf komt en niet met de harde dwang van de overheid wordt opgelegd is de sociaal-liberaal dan ook vreemd. Vaak zijn ze wel grotendeels voor vrijheid, of vrije markt, maar er is altijd een thema of twee waar ze de overheid willen laten fungeren als “marktmeester”. Voor de een is het gezondheidszorg, de ander is voor onderwijs, weer een ander is voor cultuur, groene energie, minimumlonen, uitkeringen, regulering van de huizenmarkt, etc. U ziet het al, als je een partij samenstelt uit alleen sociaal-liberalen, dan kan je goed regeren samen met de PvdA, CDA of bijvoorbeeld een D’66. Ze relativeren het liberalisme op zo’n manier, dat er netto niet veel van overblijft. Maar goed, we moeten het ermee doen.

 

De Salon-liberaal

De Salon-liberaal is als de salon-socialist. Hij of zij heeft het goed voor elkaar en ziet eigenlijk al die problemen niet zo, maar voelt zich als onderdeel van de elite en voelt  tevens een grote verantwoordelijkheid richting het volk. “Ja, natuurlijk, die vrije markt is best belangrijk enzo, maar we moeten ook een beetje voor het plebs zorgen”. Vaak neigend richting conservatisme en rechtsig zal hij pleiten voor hulp aan het groot-bedrijf, immers waar was Nederland zonder Philips en Heineken. Graag zou hij op een groot balkon staan en uitkijken over het volk en zeggen tot het volk: “geef mij de macht en ik ga jullie allemaal helpen.”. Hij of zij ergert zich vaak aan klassiek-liberalen, hebben ze dan geen gevoel voor die arme mensjes?

 

De Wegkwijt                      

Heb je wel eens gesproken met een JOVD-er waarbij er een totaal warrig verhaal uitkomt over referendum, de essentie van democratie, een federaal europa, of over welzijn, waarbij je je afvraagt, wat doet die gast hier? Helemaal de weg kwijt, eigenlijk hoort hij thuis bij de Jonge Democraten, want liberaal is hij niet. Iets met luisteren naar het volk en positieve vrijheden en ook vaak met een elitair toontje.  Af en toe hoor je iets waarvan je denkt dat het wel zinnig is. Als je het gesprek stenografisch zou vastleggen, vraag je je af, of deze persoon überhaupt wel eens een gesprek heeft gevoerd met “het volk”. Helemaal de weg kwijt. Als u zo iemand tegen het lijf loopt, kunt u het beste gewoon doorlopen, het devies van Hans Wiegel volgen en zeggen: “D66 mag fijn buiten gaan spelen”.

 

De Ondergrondse

Vaak is deze JOVD-er ondergronds en komt hij niet zo snel voor zijn mening uit. Na een paar biertjes wel. Stiekem is hij wel lid van de JOVD, maar ook van de JS. Eigenlijk is het een socialist en is hij op een congres om te luisteren naar al die foute JOVD-ers met hun bralpraat. Het liefste zou hij meehelpen om de JOVD linkser te maken en vindt onder sociaal liberalen vaak wel wat medestanders. Congressen zijn verder voor hem iets om zijn standpunt over foute neo-liberalen (vindt hij een mooi woord) nog maar eens te bevestigen. Heerlijk is dat, zie je wel, die foute liberalen zijn alleen maar egoïstisch! Niet ik hoor, ik ben te goed voor deze wereld en ik zal de mensheid verder helpen. Ik wil later ambtenaar worden… en daar houdt het dan vaak mee op, meestal trekt hij na een aantal jaar zelf wel zijn conclusies en zegt hij zijn lidmaatschap op.

 

De Nicht

Het is algemeen bekend dat er een hoop JOVD-ers homo zijn. Er zijn geen resultaten van de laatste volkstelling, maar schattingen lopen uiteen van 15-25 procent. Soms wordt de JOVD dan ook wel de Gay-OVD genoemd. Wilde verhalen over afterparties doen dan ook vaak de ronde. Soms loopt hierbij dan een nietsvermoedende JOVD-er de “verkeerde” kamer binnen. Het is niet bekend waarom er zoveel homo’s bij de JOVD rondlopen, maar wellicht dat ze zich voelen aangetrokken tot de verfijnde stijl van de JOVD. Ten opzichte van andere PJO’s doet de JOVD het op dit vlak erg goed.

 

De Rat a.k.a. De Politicus

De Rat zit niet bij de JOVD om feest te vieren, ook niet om iets te leren over het liberalisme. Liberalisme is eigenlijk maar triviaal. De rat is maar op een ding uit en dat is carriere maken in de politiek. Vrienden bedriegen, mensen kapot maken, liegen, of van mening veranderen is bekend gedrag onder deze groep. Als ze maar in het HB komen en daarna de landelijke politiek in! Vaak koestert hij/zij wel een bepaalde politieke mening, maar deze is altijd ondergeschikt aan het uiteindelijke doel. Een andere mening aannemen, als dit goed is voor politiek gewin, is voor de rat een goede daad. Helemaal overtuigd van de stelling “in de politiek heb je geen vrienden”. Als de rat klaar is en zijn tussentijdse doelen heeft bereikt en hij om zich heen kijkt, ziet hij dat zijn stelling inderdaad de waarheid beschrijft.

 

Het Parelkettinkje

Het grote vooroordeel van mensen over JOVD-meisjes is “het meisje met het parelkettinkje”. Of ze deze nu van haar pappie heeft, of misschien zelfs van haar oma doet niet ter zake, ze draagt de ketting met trots en lacht naar alle jongens die ernaar kijken. Vaak echter zijn ze veel meer dan een parelkettinkje en hebben ze een politiek gefundeerde mening. Ze vinden het eigenlijk helemaal niet zo erg als mensen vooroordelen over haar hebben, daardoor komt ze extra verrassend en fel uit de hoek als de jongens dit het minste verwachten.

 

De erfgenaam

Deze JOVD-er heeft zelf nog niet zo heel veel bereikt, in ieder geval niet ten opzichte van hun vader. De erfgenaam voelt zich ook het beste onder de veilige schaduw van zijn vader. Of het nou om oud of nieuw geld gaat, veel van zijn zinnen beginnen met twee bekende woorden: “Mijn vader…”. Wat daar achter volgt is vaak gevolgd door iets waar hij een punt wil maken en wat vanzelfsprekend iets moet zeggen over zijn argument. Dit is wel meteen een gevoelig punt, iedereen die nog iets probeert in te brengen tegen dit argument wordt genadeloos afgesnauwd, het is dan ook vaak een dooddoener in een gesprek.

 

De CV-rukker

Net als de rat, is de CV-rukker met zijn carrière bezig. Het verschil zit ‘m erin dat de CV-rukker minder achterbaks is, maar ook vaak minder bereikt. Als de technisch voorzitter bij vrijwilligers voor het stembureau “U kunt deze functie op uw CV vermelden”, dan gaat er een knopje om in het hoofd van deze persoon en springt een gat in de lucht. “Ja, ik!!” Daarbij heeft hij niet door dat dit de aloude truc van voorzitters is om vrijwilligers te regelen, die zelfs doorgaan met tellen als het eindfeest bezig is. Commissies en adviesorganen zijn andere voorbeelden van waar de CV-rukker voor warm loopt, als het maar op zijn CV kan. Het gedrag laat hij vaak ook buiten de JOVD zien en heeft zo een rijk gevulde CV. Vaak bij zijn eerste sollicitatiegesprekken komt hij er achter dat die commissies eigenlijk niets voorstellen. Op dit pijnlijke moment stort zijn wereld in elkaar, hij had wat met zijn leven moeten doen.

 

De Anarchist/Anarcho-kapitalist

De Anarchist (niet te verwarren met de libertariër, die een nachtwakersstaat beoogt), komt niet heel veel voor binnen de JOVD. Met zijn afwijkende kledingstijl, zijn er maar weinig anarchisten die na 1 congres nog een keer komen. Wellicht zijn ze verkeerd begrepen en zijn ze wel degelijk echte vrijheidsstrijders, maar met de vele soorten JOVD-ers zoals hierboven opgesomd gaat hij geen begrip kweken. Soms probeert hij nog aan te klampen bij de Klassiek-liberaal, maar deze heeft het al moeilijk genoeg om alle vooroordelen over hem te bestrijden en de anarchist bevestigt nou juist datgene wat de klassiek-liberaal telkens probeert te bestrijden. Dit type wil helemaal geen overheid. De anarcho-kapitalist geeft aan dat er vanzelf milities zullen opstaan die de dorpen op een “mad max achtige” wijze gaan verdedigen. Iets dat voor heel weinig mensen geloofwaardig is.

 

De Dertiger (nieuw)

Voor de meeste mensen is de dag van de 30ste verjaardag niet bepaald een feestje, maar voor de JOVD-er is dit nog erger, het einde komt nu echt in zich, nog 1 jaar en het is echt afgelopen en worden ze automatisch uitgeschreven. Niet meer naar gezellige borrels, geen congressen meer, nu is het echt schluss. Het is een beetje als in de dystopische film Logan’s run (1976), waarin als je de 30 bereikt je een ceremonie ondergaat die leidt tot je dood. Zoals de hoofdpersonage in deze film, probeert de 30-jarige JOVD-er in paniek nog allerlei dingen. Proberen Lid van Verdienste (LvV) te worden, een andere belangrijke ere-functie, er zijn zelfs mensen die hebben geprobeerd de landelijke leeftijd voor lidmaatschap te verhogen. Veel ondergaan het zelfde lot en zullen de laatste maanden alle borrels afgaan en natuurlijk het laatste congres (dat altijd zal tegenvallen), tot die laatste borrel, wanneer het echt voorbij is. Zelden lukt het iemand om dat LvV binnen te halen. Van Millennial tot Generation Z, allemaal realiseren ze op deze leeftijd wat voor land de babyboomer voor ze heeft achtergelaten, slechts een schim van wat het land in de grootse Gouden Eeuw was, gebaseerd op een utopie, die nu niet meer is dan een nachtmerrie. Was de JOVD dan niet meer dan een sociaal experiment, een liberale versie van de Hunger Games, waarin slechts enkelen overleven? Nee hoor, het is slechts “The Matrix”, als de Dertiger op tijd wakker wordt zorgt hij dat er andere sociale activiteiten voor in de plaats komen en hij iets van zijn leven maakt. OK, gezelliger dan de JOVD gaat het niet worden maar ze moeten het niet groter maken dan het is en gewoon af en toe naar de JOVD toe blijven komen voor de gezelligheid.

 

De Narcist (nieuw)

Dit type is natuurlijk niet een die speciaal gereserveerd is voor de JOVD, maar komt overal voor. Toch benodigd dit type wat uitleg. De narcist is niet gewoon iemand die van zichzelf houdt. Zelfrespect is een goede eigenschap om verder te komen in het leven. Nee, de narcist gaat zo ver dat niets hem te ver gaat om verheerlijking van zichzelf te realiseren. Anders dan “De Rat”, gaat het niet zo zeer om een zakelijk doel dat moet worden bereikt, maar om zelfverheerlijking. Er wordt zo veel aandacht besteed aan het uiterlijk dat je je afvraagt of je misschien bij een modeshow bent in plaats van een politieke jongerenvereniging. In eerste instantie denken mensen erom heen dat het een heel interessant figuur is, die vernieuwend en vooruitstrevend is. Maar uiteindelijk valt de persoon door de mand. Op een gegeven moment komen mensen er achter dat de Narcist zijn vrienden als vuil behandelt en het volledig ontbreekt aan empathie. Het is alsof de muziek is gestopt en iedereen verbluft kijkt naar die ene idioot die nog doordanst.

 

De eerste vrouwelijke premier (nieuw)

Ze zit er tussen, ik weet het zeker. Bij de JOVD lopen zo veel ambitieuze jonge vrouwen rond, dat je je werkelijk afvraagt wat andere jonge vrouwen met hun leven doen. Maar het is echt geen goede afspiegeling van de samenleving hoor. Bij de JOVD lopen echt de meest veelbelovende jonge vrouwen rond. Daarmee niet gezegd dat ze allemaal zo zijn en ze moeten ook oppassen om niet af te glijden tot “Het Matras”. De eerste vrouwelijke premier heeft niets met third wave feminism, dat heeft ze helemaal niet nodig, sterker nog, dat zit haar alleen maar in de weg, ze heeft alleen maar gelijke rechten nodig de rest regelt ze zelf, ze kan daarom ook helemaal tekeer gaan tegen moderne feministen die quota’s en andere diversiteitsmaatregelen willen invoeren. Een premier moet natuurlijk een bepaald statuur hebben, daarom beginnen deze types wel eens als parelkettinkje, de trucjes die ze hebben geleerd als parelkettinkje onthouden ze en komen later goed van pas. Maar ze gedraagt zich niet meer als naïef schattig meisje, dit keer is het menens. Je kunt zaken doen met dit type, maar pas op, ze bijt zo je kop eraf.

 

De Apologeet (nieuw)

Heb je ze ook gezien? Van die types waarvan je gelijk de neiging krijgt om over je nek te gaan van walging en aan de andere kant vraagt waarom de overheid een geweldsmonopolie heeft? Dat je zo iemand zonder pardon standrechtelijk wil executeren? Tijdens een discussie over diversiteit staat er een blanke jongeman op. Hij begint direct met een excuses, over hoe hij een blanke jongeman is en weet dat hij eigenlijk helemaal geen mening mag hebben. Vervolgens legt hij anno 2020 uit hoe vrouwen nog steeds ontzettend worden onderdrukt, dat het allemaal niet eerlijk is en dat er echt quota’s nodig zijn om meer vrouwen in de top te krijgen. Niet om mensen zoals de apologeet zelf natuurlijk, maar voor die wrede slechte andere enge blanke mannen die het slecht voor hebben met vrouwenrechten en stiekem onder elkaar alle baantjes verdelen. Als je dit hoort en je de neiging krijgt om de persoon te castreren, troost je dan met de gedachte dat de apologeet naast het niet hebben van een ziel en een vriendin ook geen ballen heeft, hij is al een gecastreerde gedomesticeerde huiskat. De hoop is voor hem al verloren. Wie tolerantie predikt met intolerantie heeft de boodschap van het liberalisme echt niet begrepen.

 

Het Matras (nieuw)

Binnen de JOVD is de man-vrouw verhouding ongeveer 4-1. Voor die paar vrouwen die er dus zijn is er een hoop keuze. En daar gaat kwaliteit lang niet altijd voor kwantiteit. Voor de meeste dames is het van belang om te zorgen dat het aantal bedpartners niet publieke informatie is, terwijl dit voor het Matras het visitekaartje is. De meer, de beter, want zodra dit overal bekend is, komen er meer aanbiedingen. Sommige van deze aanbiedingen hebben ook nog een prijs. Hele besturen worden geformeerd in ruil voor seks, onderdeel worden van commissies, steun krijgen van een grote afdeling, het kapotmaken van vriendschappen, stemmen op HB-functies, het gebeurt allemaal. Voor het Matras zorgt dit niet voor schaamte, in tegendeel, dit is haar core competence. Het lijkt erop dat dit een cruciaal onderdeel is van een eco-systeem waar een mannen-overschot is. Soms verlaat de dame in kwestie de JOVD voor een tijd om dan 5 jaar later nog eens een keer terug te komen, dan is haar reputatie niet meer bekend, hooguit bij wat oud-gedienden. Ze wil dan zien of het haar nog steeds lukt en vaak is dat het geval.

Een reactie

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.