Motie van waardering

In dit artikel blik ik met jullie terug op het najaarscongres van 2021. 9 en 10 oktober was het weer zo ver. Althans, ‘weer’ voor velen van jullie. Voor mij, Dominique Pilkes (20), was het de allereerste keer. Als nieuw JOVD-lid (de zomer van 2021) en gloednieuw onderdeel van de redactie Driemaster, wil ik dit artikel graag wijden aan mijn eerste indruk van de JOVD op het najaarscongres. 

Toen ik kwam aanlopen op de entree van Hotel de Ruwenberg in Sint-Michielgestel proefde ik meteen al een hele positieve sfeer. Er scheen een heerlijke nazomerzon, leden van de projectgroep waren JOVD’ers aan het verwelkomen, er werden foto’s gemaakt en ik werd begroet door onze eigen JOVD-mascotte, een vriendelijke leeuw. Wie zat hierin? Dat is een vraag die op het congres niet is beantwoord tot het moment dat de redactie voor het eerst bijeenkwam. Tim Sikkema, je hebt je taak goed verricht!

Bij aankomst merkte ik direct op dat iedereen erg vriendelijk was. Niemand schroomde om je te helpen met dat toch wel ingewikkelde bevestigingssysteem van je naamkaartje en iedereen had er zin in ondanks de vroege ochtend.

De eerste spreker was Daan de Kort, een tweede kamer lid voor de VVD. De Kort gaat over Economie en Bedrijvigheid, Dienstverlening, Sport, Arbeidsmarkt en Onderwijs. Een in mijn ogen sympathieke man en naar mijn idee waren er meerdere JOVD’ers die hier zo over dachten. Ondanks een beperking, waar De Kort zelf mee te maken heeft, kan je heel ver komen. Je moet er gewoon voor gaan en je doelen en ambities nastreven. Niks zou je tegen moeten houden. Een goede tegenhanger van deze gedachte was Stef Blok. Hij stimuleerde het nastreven van je ambities ten zeerste, maar gaf ook aan hier niet in door te slaan en slechts één pad te bewandelen. Spreid je kansen. 

Tijdens de sessie van Stef Blok is mij iets enorm opgevallen en dit schijnt een terugkerend thema te zijn. De quote “JOVD’ers horen zichzelf graag praten” heb ik zelf mogen ervaren. Iedereen die een vraag stelde, had de behoefte om eerst hun boekwerk van kennis op tafel te leggen en na drie à vier minuten kwam er dan toch nog een vraag naar boven drijven. Of het een vraag was uit pure interesse, dat ontging mij zo nu en dan. Voordat de eerste vraag was gesteld, wist ik al wel hoe je CO2 moest opslaan, dus dat was heel effectief. Ik moest hier hard om lachen, maar hierdoor heb ik ook heel veel kennis opgedaan, dus dank hiervoor! Als ik nu ga uitleggen hoe je CO2 moet opslaan zijn we zoals je begrijpt werkelijk een boekwerk verder, dus dat sla ik voor nu over. 

Nog iets anders wat mij opviel is dat iedereen erg sociaal en geïnteresseerd was. Ik voelde mij als nieuw lid, dat voor het eerst een congres en ook landelijke activiteit bijwoonde, erg welkom. Ik heb leuke nieuwe mensen leren kennen. JOVD’ers zijn lieve en gezellige mensen die je direct op je gemak stellen. Daar zou ik wel aan willen toevoegen dat we wat progressiever kunnen zijn in het voorstelpraatje. Naast “Hoi, mijn naam is Dominique en ik ben van de afdeling Twente”, ook nog een leuke anekdote toevoegen? Slechts een suggestie.

Op het moment dat iedereen in de plenaire zaal met spanning aan het wachten was of Jort Kelder samen met Zini Özdil zou arriveren (blijkbaar ook een terugkerend thema), kreeg iedereen een uitzonderlijk stukje cabaret van Wilbert Frieling, Landelijk vicevoorzitter. Met het publiek spelen, goed inhaken op opmerkingen, improviseren… Hebben meer JOVD’ers de ambitie om cabaretier te worden?

Het Roaring Twenties feest vol met muziek van Boef, Lil Kleine en de Snollebollekes was een. gezellige boel. Gouden, zwarte ballonnen, boa’s, bretels, Peaky Blinders, ik zag het allemaal voorbijkomen. De volgende ochtend bij het ontbijt had niet iedereen er zin in. Daarentegen heb ik een geweldig ontbijt gehad waar ik wederom meer kennis op heb gedaan. Het houdt maar niet op. Overigens heb ik ook zo hard gelachen dat de tranen over mijn wangen liepen. Iets over een overstroomde hotelkamer door een lopende kraan in de badkamer?

Tot slot heb ik deels het ietwat langdradige tweede deel van de Voorbereidende Algemene Vergadering bijgewoond tot na het moment dat de hoofdredacteur van de Driemaster officieel is benoemd. Ook tijdens de VAV kwam de beruchte quote wederom naar voren. JOVD’ers horen zichzelf inderdaad graag praten en staan met veel plezier in de sprekersrij te wachten tot het moment dat ze hun stem mogen laten klinken door de microfoon (knipoog naar een lid van de afdeling Baronie van Breda). Ik heb al veel mogen leren, maar deze extreme vorm van vergaderen staat nog op de to-do lijst.

Kortom een weekend vol met humor, kennis, praatjes, interesse, plezier, samenhorigheid en gezelligheid. Ik heb absoluut geen spijt dat ik mij heb aangemeld voor de JOVD en ik kijk er naar uit om nog meer landelijke activiteiten en congressen bij te wonen en hoop voor jullie nog vele mooie en interessante artikelen te kunnen schrijven!

En gaat over tot de orde van de dag.

Dit bericht delen....
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.